Gerðu svo vel.
- Viltu ekki að ég bíði? - Nei, ég geng til baka.
GEORGE ELMER DENBROUGH FÆDDUR 1954 - DÁINN 1960
Georgie.
Hvernig gat ég gleymt þessu?
Fyrirgefðu.
Þú mátt velja,
Billy litli.
Nema þessa á endanum.
Hún er því miður frátekin.
Ég man eftir þér.
Ég man að við sigruðum þig.
Ég er ekki hræddur við þig.
Bill Denbrough frá Derry METSÖLUHÖFUNDUR
HÁSPENNA - UFSAGRÝLAN DANSAR BILL DENBROUGH
NAGAÐ - BROSlÐ - GLÖÐIN BILL DENBROUGH
- Ég veit hve gamall ég lít út. - Ég man bara eftir þér sem strák.
Velkominn heim, Bill.
Ég vildi bara að betur...
Förum út.
Ég þurfti ekki að auka á ofsóknaræðið.
- Ég fékk forsmekkinn af því fyrr í dag. - Allavega stendur þeim ekki á sama.
- Kannski af því að ég er fullvaxinn. - Mér finnst ég svo heimskur.
Ég man þetta varla, né hví ég kom aftur.
Fyrir utan Georgie.
Eins gott að allt þyrmi ekki skyndilega yfir mann.
- Af hverju manst þú þetta? - Ég fór aldrei.
Hvert einasta götuhorn sem ég sé. Þar vorum við saman komin.
"Hin sjö heppnu."
Þetta rifjaðist upp.
Það er fleira. Eitt okkar bjó hér nærri.
Einmitt.
- Bev! - Hér neðar í götunni.
Hún var fátæk. Faðir hennar var húsvörður. Þetta var fátækrahverfi.
Og er enn.
Þitt hús?
Ég er piparsveinn, Bill. Ég þarf ekki meira.
Það er hreint og það góða er, það er greitt að fullu.
- Ertu orðinn svangur? - Hef ekki haft list síðan þú hringdir.
Ég pantaði kvöldmat handa okkur öllum.
- Hefurðu séð hina? - Nei.
Ég hef haft það á tilfinnungunni hvenær hvert og eitt kom í bæinn.
Við erum ekki öll komin.
Nei.
Þú líka?
- Það er voldugt, hvað sem það er. - Skál fyrir því að muna.
Hvað?
Þetta gæti örvað minnisbankana.
Silfur.
Ég sá þetta í veðlánarabúð og lét glepjast.
Það er sprungið á því, annað ekki. Það besta er.
Ég fékk þá firru að kaupa gúmmibætur og lím
um þremur mánuðum áður en ég sá þetta hjól.
Eitthvað afl leiðbeindi okkur þetta sumar.
Það kom til að hjálpa okkur eða við sköpuðum það. En kannski,
kannski er það enn hér.
Ég ætla að skipta um föt.
Paramount HÚSNÆÐI TIL LEIGU
Ekki bíóið, horkögglar!
Hvar á fólk að upplifa menningu?
HVÍL Í FRlÐI RICHIE TOZIER
FÆDDUR 1950 - DÁINN 1990
- Get ég orðið að liði? - Mike Hanlon.
Hann fór út. Hann kemur örugglega aftur.
Gott.
Ég ætla að sitja hér og bíða hans.
Svona, Tozier. Sjáðu að þér.
Þér virðist ekki veita af þessu vatni.
Þakka þér fyrir.
Er hún ekki helst til ung fyrir þig, Richie?
Bíp, bíp, Richie.
Ég heyrði þetta ekki. Alveg satt.
Hvað sagðirðu?
Komdu upp, Richie.
Ég er með blöðru handa þér.
Langar þig ekki í blöðru?
Hvað er að? Nægir ein blaðra ekki?
Hér er bunki!
Er allt í lagi?
Síðasta tækifæri, Tozier. Vertu farinn út fyrir myrkur.
Þú ert of gamall til að stöðva mig.
Þið eruð öll of gömul.
- Segðu Mike ef þú sérð hann... - Afsakaðu, herra.
Áttu Prince Albert í dós? Er það satt?
Þú ættir að hleypa greyinu út.
Segðu Mike Hanlon að ég hafi þurft að fara,
ég hafi þurft að þrífa mig.
Segðu honum það!
Segðu að ég hitti hann í kvöld.
Farðu út!
Síðasta tækifæri. Farðu út!
Farðu meðan þú getur.
Afsakaðu, frú.
Er ísskápurinn þinn í gangi? Jæja?
Þú ættir að ná honum áður en hann gengur burt.
Ágætt!
Toro! Toro!
Fjandinn sjálfur.
Ekki bara einhver spil.
- Bicycle. - Þau gera alltaf besta hljóðið.
Bill.
Ég sé það.
Fylgstu með Miller málinu. Ég hringi í Todd.
Derry VELKOMIN
Hvað sagðirðu?
Ég heyri ekki í þér, Fran.
Ég hringi í þig frá hótelinu.
Stansaðu hér.
Bíddu eftir mér!
- Þú ert dauður, feiti strákur! - Þú drepst!
Náið honum!
- Fituhlunkur! - Þú ert dauður!
- Þú ert það, svínki! - Þú ert dauður!
- Var ferðin góð? - Sjáumst, svínki.
Er allt í lagi, vinur?
Hnéð á mér.
- Happ mitt að þú varst með klútinn. - Vertu viðbúinn.
Viltu ekki halda honum?
Ég er í lagi núna.
Þraukaðu, karlinn. Þú lifir þetta af.
Ben! Ben Hanscom!
Gaman að sjá þig aftur.
Hvað hefurðu verið að bauka í öll þessi ár?
Okkur hlakkar til að fá þig hingað til okkar.
Þú ert í huga mínum. Aðeins í huga mínum.
Áttu smámynt, herra?
Við hvað ert þú svona hræddur?
Ég ætlaði ekki að meiða þig. Ég þekki þig ekki.
Förum.
- Derry-krá, sagðirðu? - Já.
Endurlifirðu bernskuna?
Svo mætti segja. Ég heilsa bara fáeinum gömlum draugum.
SNÚÐU VlÐ NÚNA
Fjandinn. Tíminn líður.
Hér er lyfseðillinn.
- Hve gamall ertu, drengur minn? - Elllefu ára. Næstum tólf.
Nógu gamall. Komdu með mér.
Komdu.
Rólegur, Eddie. Ég ætla ekki að bíta þig.
Þú átt bágt af því að þú ert þvingaður og stífur.
Til að mynda asminn þinn.
- Veistu hvað lyfleysa er, Eddie? - Ég verð að fara.
- Það er vatn með gusu af kamfóru. - Nei.
Móðir þín er ákveðin í að þú sért veikur.
Þú flæktist á milli.
Það er allt herjans lygi. Víst er ég með asma.
Herra?
Lyfið þitt.
Ekkert jafnast á við að reyna á lungnaræfilinn.
Þakka þér fyrir.
Drengur, komdu með vindil.
Þú veist að þú mátt ekki reykja, afi.
Hr. Keene?
Hr. Keene.
Halló.
- Vindil handa gamla manninum? - Því miður á ég enga.
Ég heiti Eddie Kaspbrak. Sonur Soniu Kaspbrak?
Hvað um dálítinn lakkrís?
Ég hef alltaf verið hrifinn af lakkrís.
Þakka þér fyrir að hafa reynt að segja mér sannleikann fyrir löngu.
Þú ert hálf vesældarlegur.
- Ég ætti að fara. - Inniheldur vatn.
- Hvað? - H2O.
Vatn.
Þetta er bara vatn.
Það er bara í kollinum á þér, drengur.
Þú manst eftir mér.
Ö, hr. Keene...!
Hr. Keene?
- Farðu frá Derry meðan þú getur. - Góði hr. Keene.
Gættu þín, Eddie litli.
Gættu þín!
Stelpustrákur!
Enginn vindill, strákur.
Ég hef alltaf verið hrifinn af lakkrís.
- Afsakaðu. Ég er að leita að Marsh. - Marsh?
- Já. - Hér er enginn Marsh. Nema...
- Áttu við Alvin Marsh? - Já, föður minn.
Leitt að þurfa að segja þér þetta, ókunn manneskja,
en faðir þinn dó fyrir 5 árum.
En bjallan...
"Kersh." Mér fannst standa Marsh.
Ég er frú Kersh.
Ég þekkti föður þinn aðeins.
- Komdu inn. Ég skal gefa þér te. - Ég get það ekki.
Þú getur það vel. Ég heimta það.
Líttu bara í kringum þig.
Viltu hressa þig við?
Ertu nokkuð sofnuð? Það er tetími.
Te.
Gott væri að fá te.
Þú hefur lagfært íbúðina. Hún er breytt. Svo notaleg.
Fallega sagt, ungfrú. Ég kalla allar ungar stúlkur ungfrú.
- Ekki móðgast. - Nei.
Fáðu þér, góða. Drekktu það heitt og gott.
Vertu ekki að hafa fyrir þessu. Ég skal þrífa þetta.
- Það stóð Marsh á dyrabjöllunni. - Ef þú ert skynsöm forðarðu þér.
Það að vera hér er verra en að deyja. Þau svífa hér.
Þau svífa.
Ég hef áhyggjur af þér, Bevvie. Mjög miklar áhyggjur.
Þú græðir ekkert á að flýja, Bevvie.
Þú ert ekki raunverulegur!
Ég sagði þér þegar þú kynntir mig fyrir honum að hann væri bjáni.
- Ég bauð þér ekki til að móðga Bill. - Hvernig dirfist hann?
Þú hefur kvartað síðan við byrjuðum á þessu.
Hann vinnur ekki framar við kvikmyndir.
Þú hefðir átt að sjá svipinn á honum. Hann var skelfilegur.
Vandamál gera sambönd bara sterkari.
Eða stía pörum í sundur
- ef Guðirnir brosa. - Ekki.
Ég bendi bara á að þetta gæti verið blessun þrátt fyrir allt.
Gætirðu hugsað þér að gefa mér fáeina daga?
Ég læt sem ég hafi ekki heyrt þetta, Audra.
Ég get skipt út fíflinu, bónda þínum. En ekki þér.
Láttu þér ekki detta til hugar að fara, Audra.
Þú lagðir hart að þér til að ná svona langt.
Ekki skemma fyrir þér né fyrir viðskiptasambandi okkar.
Né breytir vini í óvin sem vill ofsækja þig hvað sem það kostar.
En það er óþarfi að tala um það núna.
Sjáumst á morgun.
Pantanir til útlanda, takk.
Mig langar að komast með næstu vél til Bandaríkjanna.
CHOP SUEY - KÍNVERSKUR MATUR
Afsakaðu. Ég leita að hópi Hanlons.
- Eddie? - Ben?
- Eddie Kaspbrak? - Heystakkur?
- Hvað varð um afganginn af þér? - Farinn en ekki gleymdur. Vinur!
Guð minn góður.
Hvar er Tozier þegar þarf að segja eitthvað snjallt?
- Ben? - Ég er hræddur um það.
- Ég trúi þessu ekki. Að sjá þig. - Sæll, Bill.
- Hæ. - Michael, Guð minn.
- Mike, ert þetta þú? - Eins og ég er.
- Hver vill fá í glas? - Ég ætla að fá mér.
- Hvað er þetta? - Hundurinn minn.
- Ég ætla að fá sótavatn. - Þetta er gott.
Láttu þau ekki sjá þig svona.
Þetta var ofskynjun. Það var of skemmtilegt '67. Róaðu þig.
Þú vinnur of mikið.
- Krakkar. - Ég fæ mér einn.
Við skulum skála...
Hver er orðinn sköllóttur og hve mörg Guðsbörn eru með vængi?
Bíp, bíp, Richie!
- Richie, bíp, bíp. - Mike, halló!
- 911, vinur. - Sæll, vinur.
- Hvernig líður þér? - Vel. En þér?
Beverly.
Hópur myndarlegra gamalmenna.
Halló, fallegust.
Richie!
Ég vildi frekar hitta þig en nokkurn annan í heiminum, Beverly.
Ég sá ykkur alla og allt rifjaðist upp. Það helltist yfir mig.
Mike, hvað erum við að koma okkur í?
- Hæ, Bev. - Hæ.
Ég er svo stolt af ykkur.
Hvar er...
Er allt í lagi, Bev?
Já.
Nei, ég...
- Ég sá dálítið í dag. - Ég líka.
Ja hérna. Það sem ég sá á bókasafninu.
- Var það Nískupúki? - Það var örugglega hann.
Hann er þegar byrjaður á okkur.
- Táknar það að hann sé hræddur? - Það.
- Það er hrætt. - Einmitt. Það!
Hjálpaðu okkur að muna. Fylltu í eyðurnar.
Gerðu það. Því ég veit ekki um hvað þið eruð að tala.
Ég man fátt. Þegar ég reyni, hverfur allt í móðu.
Funduð þið það ekki?
Þegar ég fór yfir sýslumörkin var sem bundið væri fyrir augu mín.
- Kannski er það vatnið. - Vatnið?
Kannski er það holræsið.
Þetta er rafgeymasýra.
- Eddie! - Eddie, andaðu að þér. Andaðu.
Það er í lagi. Ég held ég viti nú hver Nískupúki var:
Stór, hvítur með rautt nef,
um 25 metra hár með fullan munn af hárbeittum tönnum...
Ö, Eddie.
Hver fjárinn er að gerast?
Ég á við, hvað er um að vera?
Fyrirgefið.
Minningin var bara svo ljóslifandi.
Ég starði beint framan í fyrirbærið.
Og þú bjargaðir lífi Stans. Manstu eftir því?
Já.
- Já, ég man það nú. - Vel á minnst, Stan. Stan?
Hvar er hann konunglegi heiðarleiki annars?
- Talaðirðu við hann? - Já, ég held að hann komi.
Við ættum að byrja án hans.
Við getum sagt honum frá seinna. Talaðu við okkur.
Ég veit ekki um ykkur
en nú líður mér vel í fyrsta sinn síðan ég kom hingað.
Svona. Fáum okkur í glas.
Langar ykkur ekki í smá mat og hafa smá gaman?
Svona talar sannur aumingi.
- Skál fyrir Aumingjafélaginu. - Allt í lagi.
Heill Aumingjafélaginu.
"Eiginkonur"? Hve oft hefurðu gengið að altarinu, Richie?
Fjórum-fimm sinnum. Allar konur vilja það sama. Ekki móðgast, Bev.
Ég móðgast ekki, fyrirbæri. Velkominn á fjórðu öldina.
- En þú, Ben? Ertu giftur? - Nei, ég forðaðist það súra epli.
- Hvað um þig, Eddie? - Ég? Ég er með dásamlegri konu.
- Vegna starfsins hef ég engan tíma. - Frekar að drepast en giftast.
- Einhver smábörn, Richie? - Ekki það ég veit.
- Hvað um þig, Bev? - Hvað?
- Hvað um þig? - Ég bý með... Nei, ég er ekki gift.
Richie, hvað varð um gleraugun?
Linsur.
Þú braust þau svo oft
að þú ættir að eiga hlut í límbandaverksmiðju.
- Já, ég og Henry Bowers. - Henry Bowers.
Segðu að hann hafi orðið fyrir lest og endi bundinn á þjáningar hans.
Hann var ekki svo heppinn. Hann er í Juniper Hills.
Eftir að hafa játað að hafa drepið alla krakkana.
Hann var í ræsinu með okkur.
- Ögeðið ætlaði að drepa Stan. - Okkur öll!
Þegar hann var dreginn út var hann hvíthærður.
- Hann bullaði. - Um trúð.
- Enginn trúði honum. - Nema því að hann hefði drepið börnin.
- Og við sögðum ekkert. - Ekki orð.
En Það var morðinginn.
Og við stöðvuðum Það.
Við héldum það.
JUNIPER HILLS RÍKISFANGELSI
GEÐDEILD
Henry.
Henry Bowers.
Hér uppi, spekingur.
Hér uppi.
Þú hjálpaðir mér eitt sinn, manstu?
Þú eltir grislingana.
Og náðir þeim næstum, Henry litli. Næstum.
Viltu ekki fá annað tækifæri?
Þú átt að fara til baka og ljúka verkinu.
Þú verður að fara til Derry og drepa þau öll.
Fyrir mig, Henry.
Dreptu þau öll, Henry.
Dreptu þau öll. Dreptu þau öll...
Jæja, íþróttaáhugamenn,
keppnin hefur verið hörð.
- En ég á flug kl. 6 í fyrramálið. - Richie?
- Ekki fara? - Hvað viltu? Ævintýri?
Ætlarðu að lifa gömlu martröðina aftur?
Ég elska ykkur, en ég verð ekki með. Ég fer á hótel.
Ég ætla að í rúmið. Í fyrramálið fer ég alfarinn héðan.
- Richie... - Ég gleymi ykkur aldrei.
Við erum öll hrædd.
Kannski hefur hann rétt fyrir sér.
Ef þú talar um að fara til baka...
Við vitum ekki hvað við erum að tala um.
Leyfðu Mike að fræða okkur áður en við dreifumst. Er farið fram á mikið?
Ég segi bara að ég verð að fá einhvern svefn!
Sýnum öll dálitla kurteisi.
Það er í lagi. Ef hann vill fara þá fer hann.
Við komum öll hingað vegna loforðs.
Allir efndu loforðið.
Hvert sem við förum nú
geri ég mér engar vonir.
- Vel orðað. - Ég er búinn að borga.
- Nei. - Þú getur ekki gert þetta.
Þannig er þetta bara.
Jæja þá. Skálum fyrir Michael Hanlon,
án hans hefði þetta verið óþarfi. Ég sé framtíð mína.
"Stórt, fitugt skrímsli étur þig. Sæll að sinni."
Gerið eins og ég.
Hvað er það? Hvað er að?
Er eitthvað að?
Hann fékk asmakast. Hann er betri núna.
Nei, miklu betri.
Þakka þér fyrir.
Var allt í lagi?
- Allt var í lagi. - Fínt.
Þakka þér, Rose.
Ég þarf ekki að fara að sofa.
Hypjum okkur.
Er þetta hjá Uris? Er Stan þarna?
Þetta er Mike Hanlon, gamall vinur hans.
Hvað eigum við að gera núna?
Ekkert mál. Við þrífum þetta með smá sápu og kröftum.
Af hverju sér enginn þetta nema við?
Þarna rakstu mig á gat. Spyrjum manninn með svörin. Mike?
Ö, Michael!
- Garçon! - Bíðið aðeins. Halló, Stan?
Er þetta hjá Uris? Ég er að reyna að hafa upp á Stan.
Segðu þeim aumingja að hann sé dauður. Við gátum öll komið.
Þetta fer vel við hár þitt. Hefur þér verið sagt...?
Er einhver utanbæjar hér?
Ég kom fljúgandi frá L.A. Og er að sálast í afturendanum.
Ekkert stuð á okkur í kvöld.
Frábært að vera í Derry og anda að sér Derry-loftinu.
Ég hef aldrei á ævinni verið jafn ástfanginn.
Ég vil fá þau á jólakortalistann.
Nei. Denbrough þarna, setjum hann á Norman-listann minn.
Ég elska þennan mann. Hann er mér sem bróðir, sem aldrei ég átti.
Hann er bróðirinn sem aldrei ég átti.
Bíp, bíp, Richie. Stan?
Þakka þér fyrir.
Stan er dáinn.
Hann skar sig á púls í baðkarinu strax og ég hafði talað við hann.
Stan sá Það síðastur þetta sumar. Munið þið?
Hann sagði sífellt þetta sumar: "Það er gersamlega óhugsandi."
Hann áttaði sig ekki þótt hann sæi trúðinn. Ekkert gerði það.
Fyrr en síððdegis í ágúst.
Ég kom eftir Kastaníustræti
og sá Stan á hlaupum eins og eitthvað elti hann.
Farðu!
Hi-Yo, Silver! Burt!
Ég get ekki sagt að ég hafi séð neitt. Stan sá það.
Ég hjólaði of hratt.
Ég vildi ekki sjá það, hvað sem það var.
Hann var marga klukkutíma að segja mér hvað gerðist.
Hann sagðist hafa verið í garðinum hjá fuglafóðrara að horfa á fugla.
Eins og góður skáti.
Munið þið að hann kallaði það að safna fuglum?
Stan...
Stan!
Hann sagði að hann hefði ekki ætlað að fara inn í húsið
en röddin hélt áfram að hvísla að honum.
Stan var eins og hann var. Hann trúði að það væri einhver skýring á þessu.
Halló?
Stanley.
Já?
Ég er hérna.
Hann var í gildru.
Hann hélt fuglabókinni fyrir framan sig
og þuldi upp nöfn þeirra fugla sem hann mundi.
Langhálsfinka, depilkorri, Baltimore-glói,
stórhegri, hamarsspæta, brúnþröstur.
Brúnþröstur.
Daginn sem við fórum í ræsið sá Stan Það.
Augliti til auglitis.
Ekki trúðinn. En hann sá hvað var bak við trúðinn.
Hann hljóp til mín í skólanum.
Og hann sagði: "Ég sá Það, Eddie.
Ég horfði beint í..."
Einhvers konar ljós.
"Ég horfði beint í dauðaljósin."
Síðan sagði hann, en ég mundi það ekki fyrr en nú, hann sagði:
"Ég horfði í dauðaljósin
- og mig langaði að vera þar." - Dauðaljósin.
Ég verð að fá í glas.
Ég líka.
- Ég er með dálítið. En þið? - Já.
Afsakið hvað ég kem seint. Sjáum hverjir eru hér.
Billy vinur!
Richie, ertu enn hér?
Fín nefaðgerð. Engan gæti grunað neitt.
Heystakkur. Ertu að þyngjast?
Bevvie, pabbi þinn er áhyggjulaus. Hann dáir smekk þinn á karlmönnum.
Hvernig er kynlífið hjá þér?
Hvað ertu fyrir?
Mikey, við erum öll hérna.
Þú sérð okkur ekki öðruvísi þar sem þú ferð aldrei héðan.
Mér tókst það, krakkar. Nú er ég í dauðaljósunum.
Þeir sögðu sannleikann. Við svífum þarna niðri. Þið gerið það líka.
Þau svífa reyndar öll! Þau svífa öll!
Guð minn góður.
Guð minn.
Ég veit ekki um ykkur en ég þoli ekki staðinn!
Ég hlusta á hvað sem er en gætum við gert þetta annars staðar?
Þá það. Hjálpið mér með þetta.
Bill, hvað er þetta?
"Hann... treystir..."
"Hann treystir hnefunum gegn laugum og segist hafa verið hjá draugum."
- Þetta kemur aftur og aftur. - Mamma lét mig fá þetta
til að segja...
svo að það hjálpaði mér gegn staminu.
Taktu þessu ekki illa, en það hefur ekki hjálpað.
Hypjum okkur. Hvað segið þið við því?
Henry.
Hér niðri, Henry.
Ropi? Hvað ert þú að gera hér?
Áttu í vanda með eitthvað, þarftu hjálp, Henry?
Góður drengur.
Þú þarft ekki að tala. Ég heyri þegar þú hugsar það.
Þeir heyra ekki í mér.
- Hvað viltu, Miller? - Það sama og þú.
- Mig langar að borga fyrir mig. - Já.
- Borga fyrir mig. - Þú verður að losna héðan.
Þú verður að fara aftur til Derry.
Ég þarfnast þín, Henry.
- Við þörfnumst þín öll. - Þeir geta ekki meitt þig.
Við héldum að þeir gætu ekki meitt okkur en þeir gerðu það.
- Sigruðu ykkur. - Talaðu ekki um það.
Ég get annast þá ef þeir hafa aðeins hálfa trú.
En þú lifir, Henry.
Þú sigrar þá þótt þeir trúi, trúi að hálfu eða trúi ekki.
- Einn á eftir öðrum, Henry. - Ég kemst ekki héðan.
Rafmagn er í gluggunum og Koontz verður við dyrnar í nótt.
Koontz er verstur.
- Ég hata hann. - Ég skal sjá um Koontz, Henry.
Farðu á undan, Henry.
Farðu á undan.
Jæja, nú er nóg komið. Hausinn á þér skoppar eftir gólfinu...
Nei, nei, Mike. Nei, nei, nei.
Ég hef enga þörf fyrir þetta. Takk fyrir að detta ég í hug
og láta það fylgja með ef ske kynni, en ég vil ekkert. Þökk fyrir.
- Richie, þú hrópar. - Ég veit það.
Bíp, bíp, Richie. Bíp, bíp.
Talaðu við okkur, Mike. Segðu okkur sögur.
Segðu frá svo við þurfum ekki að muna það sem við sáum á bókasafninu.
Eddie. Svona, vinur.
Láttu það ekki buga þig. Veittu viðnám.
Ég sá sjálfan mig. Ég sá mig þarna.
Ég veit að þetta er bara kamfóruvatn en ég þarf það samt.
Hægan, vinurinn.
Ef það virkar er það gott. Þú hafðir trú á því
- og það eitt skipti máli. - Þakka þér fyrir.
Þið munið öll það sem var að gerast í Derry fyrir 30 árum.
Það voru dráp, misþyringar og mannshvörf. Einkum á börnum.
Allir voru hræddir en enginn gerði neitt.
Þar til við fórum á eftir því.
Við drápum Það næstum.
Stúlkulík Finnst
Bowers játaði og drápunum linnti, Þar til nú, næstum 30 árum síðar.
Ef talið er aftur á bak upp að 30
stemmir hver dagsetning við stórslys í Derry.
1960: Eldsvoðinn í Svarta Deplinum.
1930: Sprengingin í gömlu járnsmiðjunni.
1900: Fjöldamorðin í Drake's Creek. Og svo framvegis.
Stærsta ráðgátan er hvernig 253 landnemar hurfu sporlaust.
Þakka þér fyrir þessa fræðandi en fremur óhugnanlegu frásögn.
Hún vildi ekki vita þetta.
Þú vissir þetta allt jafnvel þá.
- Fr. Douglas vildi ekki vita það. - Þetta er sjúkdómur, Bev.
Ekkert þeirra vill vita þetta.
- Það er of hræðilegt. Þau láta... - Eins og það hafi ekki gerst.
Ég man eftir manni, hr. Ross.
Hann var úti á verönd. Ég var á leið heim úr skólanum.
Henry Bowers beið fyrir utan húsið mitt.
Ég sá Ross yfir götuna.
Hann virtist mjög áhyggjufullur.
Ég hélt hann ætlaði að hjálpa mér en...
Ég trúði þessu ekki. Hann sneri við og fór inn.
Þá datt mér það í hug.
Eitthvað hræðilega mikið var að í Derry.
Hvernig losnaðirðu?
Pabbi kom heim. Þetta var eitt fárra skipta sem það gladdi mig að sjá hann.
Drápin hefjast að nýju 30 árum síðar. Þau eru orðin minnst sex.
Margir hafa horfið. Engin lík.
Ég vildi vera viss áður en ég talaði við einhvern.
Ég varð viss þegar ég fann svolítið á síðasta afbrotastaðnum.
Þetta var bara í gær.
Það er þetta.
Georgie?
Einhverra hluta vegna er eitthvað sérstakt við að við séum saman.
Þetta sumar styrkti samheldnin okkur.
Annars hefði Það drepið okkur hvert á fætur öðru.
Er tilviljun að við erum öll barnlaus?
Jafnvel Stan? Þótt við kæmum saman
vorum við öll... aumingjar.
Og nú. Sex ykkar fóru frá Derry og ykkur gekk óvenju vel.
- Algerir sigurvegarar. - Og skildum þig einan eftir.
Þú lést ljósið loga fyrir okkur. Mér líður illa vegna þess.
- Mér líka. - Enginn á sök á því.
Foreldrar okkar ákváðu hverjir yrðu eftir og hverju færu burt.
- Ég var hér því mig langaði til þess. - Þú varst hér því þú máttir til.
Ég veit ekki hvað gerist á morgun.
En ég þakka þér fyrir það sem þú hefur gert fyrir alla.
Því miður EKKERT LAUST
- Gott kvöld. Enn vakandi. - Hve langt er til Derry?
Kannski 500 metrar að borgarmörkunum.
Guði sé lof. Ég sofnaði næstum áðan.
Ég hef ekið heila eilífð.
Farðu yfir gömlu brúna hjá hrjóstrinu og til vinstri.
- Hrjóstrinu? - Þar sem krakkarnir léku sér.
Þakka þér fyrir. Nú fer ég.
Viltu ekki fá blöðruna þína, frú Denbrough?
Viltu ekki fá hana?
Þeir eltu mig inn ganginn og fóru að berja mig.
Þjálfarinn kom að mér liggjandi þarna.
Ég hélt að hann myndi hjálpa mér en hann skopaðist að mér.
Og eitthvað gaf sig. Ég sagði: "Þjálfarðu ekki í frjálsum?"
Hann urraði, Ég sagði: "Skarfurinn þinn,
ég skal hlaupa allsstaðar þar sem þú tekur þátt
og síðan vil ég að þú biðjir mig afsökunar."
- Æði! - Og gerðirðu það?
Já, ég hljóp alls staðar. Ég hélt að það myndi líða yfir mig.
Þegar ég hljóp mílu í fyrsta sinn ældi ég og svo leið yfir mig.
Loks hélt ég uppi buxunum meðan ég hljóp.
Ég át salöt eins og óður væri. Í mars
hafði ég lést um 30 kíló og stækkað 5 sm. Mér fannst ég geta flogið.
- Og þú fórst á eftir því? - Ég keppti í frjálsum íþróttum.
Fyrsta daginn sigraði ég í 200 og 400 metra hlaupi.
Ég stakk alla af.
Eftir æfinguna bað ég um afsökunarbeiðnina. Hann barði mig.
- Eftir allt þetta? - Það var fullkomið.
- Þú sigraðir hann. - Og allir vissu það.
Ég útskrifaðist frá El Paso miðskóla á íþróttastyrk
og þjálfarinn missti starfið vegna þessa ástarkitls.
- Skrifaðu þetta hjá þér. - Bill er rithöfundur hópsins.
- Ég skrifa bara hryllingssögur. - Hvað eigum við að gera?
Ö, Mikey, Mikey, Mikey... Hlustið nú á.
Engu skiptir hve vandlega við skoðum holræsisteikningarnar.
Eða hve mörg vasaljós þið hafið í kassanum.
Þegar sólin kemur upp verð ég búin að fá nóg. Ég legg til að við förum.
- Ég þreif það einu sinni. - Hvað þreifstu?
Blóðið. Ég hreinsaði það allt þessa sömu nótt.
Ef ég átti að sofa aftur í húsinu varð ég að vita sannleikann.
Og sjá hvort aðrir en ég gætu séð blóðið.
Hvað gerðist hérna? Var einhver myrtur?
Sérðu þetta í alvöru?
Svona, hreinsum nú hér.
Fram til þessa hafði ég haldið að ég væri að brjálast.
Það var skrítið að vera ánægð yfir svo mikilli andstyggð.
Ég varð ástfangin af ykkur öllum þennan dag.
Þegar við höfðum hreinsað allt kom blóðið aldrei aftur.
Bráðum kemur morgunn.
- Mér er kalt. - Mér líka.
Ég skal finna eitthvað.
- Í herberginu mínu er sjal. - Láttu mig fá lykilinn.
Ég skal sækja það. Richie, ertu með lykil?
Hlustið á mig. Haldið hópinn. Enginn má fara burt.
Taktu það fyrsta sem þú sérð.
- Ben, farðu ekki einn. - Ég þarf að fá mér meira.
Ég fer með þér.
- Ég annast Richie. - Komum eftir 3 mínútur. Ekki meira.
Halló, blámaður.
Ég ætla að borga fyrir mig. Borga ykkur öllum.
Gott. Þú fannst það.
Gott að við erum ein. Mig hefur langað að segja þér svolítið.
Hár þitt sem vetrareldur, glæður í janúar
- Hjarta mitt brennur líka - Það varst þá þú.
Ég hef beðið lengi með að þakka fyrir kvæðið.
- Spurðirðu Bill áður? - Nei.
Ég vissi að það varst þú. Ég hef alltaf vitað það.
Ég hlýt að hafa beðið þar til við vorum bæði reiðubúin.
Ég er reiðubúin nú. En þú?
Ö, Beverly.
Kysstu mig, feiti strákur.
Ropi...!
Mike! Mike! Mike!
- Er allt í lagi? - Ég hef tak.
- Settu hann hérna. - Komdu hingað.
Gættu þín. Rólega.
Flýttu þér.
Farðu, farðu.
Ef Mike deyr verðum við fimm eftir.
Hver verður næstur? Hvert okkar?
Af hverju gerir Það þetta? Af hverju hatar Það?
Af hverju er Það svo illt?
Ö, Ben.
Mig langar að segja þér svolítið.
Manstu hvernig faðir minn var?
Ég varð ástfangin af manni
sem bjó yfir öllu því sem ég þoldi ekki í fari föður míns.
Af hverju gerði ég það? Hvernig gat ég verið svo blind?
Ef þú sérð það núna ertu ekki lengur blind, Bev.
Til hamingju. Þetta er kraftaverk.
Og þú varðst þó ástfangin af einhverjum.
Þú fannst þó fyrir einhverju.
Það er líka kraftaverk.
Þú ert með skáldshjarta, Ben.
Hár þitt sem vetrareldur
- Af hverju sagðirðu þetta? - Skrifaðir þú það ekki?
Hár þitt sem vetrareldur, glæður í janúar, eitthvað.
Varst það ekki þú?
Ert þetta þú eða trúðurinn? Hvað er um að vera?
- Hvernig á ég að vita það? - Þetta er ég.
- Hvað? - Þetta er ég.
Hjarta mitt brennur líka
- Hann nær sér. - Meigum við hitta hann?
Hann er ekki úr allri hættu enn. Eitt ykkar má fara inn í smástund.
Öll hin eru frammi.
- Henry? - Hann er dáinn.
- Lögreglan? - Ekki enn.
Við getum engum treyst.
Ef spurt verður, fór gleði úr böndunum, dansað var upp á borði og þú dast.
Allir sem hafa séð mig dansa trúa því.
Hvað ætlarðu að gera?
Ég veit það ekki. Ég segi það satt.
Jakkinn minn. Vasinn.
Þetta er silfur. Ég get drepið það.
En við skildum þetta eftir í ræs...
Fórstu aftur?
Ég var ansi viss um að Það svæfi.
Ansi viss?
Fórstu einn?
Fyrir tíu árum var allt á niðurleið hjá mér og ég hugði á sjálfsvíg.
Mig langaði að fyrirfara mér.
Ég reikaði í myrkrinu allan daginn. Ég fann annan þeirra strax.
Í frárennslinu. Sá sem hæfði Nískupúka var fastur í veggnum.
Ég hélt við þyrftum aftur á þess konar hjálp að halda.
Þegar ég kom út náði ég nokkrum tökum á lífi mínu.
Eina breytingin var þessi.
Svo að segja á svipstundu.
Öttinn.
Bill, ef þú ákveður að nota þetta ekki,
ef þú ferð, skil ég það.
Þetta er lík.
Leggurðu til að við skiljum það eftir hér?
- Mikið rétt. - Við ættum að hringja í lögregluna.
- Einmitt. - Þú skilur þetta ekki.
Öll borgin er Það á einhvern hátt. Þau öll.
Ef við hringjum í lögregluna og bæjarbúar blandast í þetta
hendir eitthvað slæmt eitthvert okkar. Kannski okkur öll.
Eins og þú vilt. Stan er dáinn. Mike dó næstum. Ég hef séð nóg.
- Ég stend með þér. - Geturðu hætt að hugsa um þetta?
Ég er of gamall til að fara á skrímslaveiðar. Líka Mike.
- Líka Stan. - Er það skoðun þín, Ben?
Ég veit bara að ég get ekki verið hér inni öllu lengur.
Kveikjum á sjónvarpinu, förum út og sjáum hvað við getum gert.
Ég styð það.
Rademacher lögreglustjóri sagði að fórnarlambið, 5 ára
Danielle Huxton, hefði verið að leik nálægt heimili sínu.
Lögreglan sagði ekki hvort þetta tengdist því
að börn hefðu horfið nýlega.
En sagt var að ljótir áverkar væru á líkinu.
Aðrar fréttir. Lögreglan er ráðþrota vegna rána...
Settu þetta á kortið mitt.
- Vissulega. - Mitt líka. Þökk fyrir.
- Takk sömuleiðis. - Ég skemmti mér vel. Fer nú. Bless.
- Vantar þig far? - Hvert ætlarðu?
- Á flugvöllinn. - Við líka, Bill.
Komdu með okkur.
Ég sá svolítið og veit ekki hvort það var raunverulegt
eða hvort eitthvert ykkar hefði séð það.
Ég get ekki farið. Ef ég þarf að lifa við þetta þá brjálast ég.
Svo ég þekki ekki mun á lífi mínu og vondum draumum.
Árum saman hef ég fengið greitt fyrir að hræða fólk.
En ég hef verið hræddur.
Alla ævi. Ég vil ekki ekki vera hræddur lengur.
Ég ætla aftur inn.
Í þetta sinn drep ég Það.
Hjálpið mér. Hjálpið mér.
Viljið þið hjálpa mér?
Kom einhver með eitthvað gagnlegt, til dæmis vélbyssu?
Ég kom með þetta. Það eina sem ég bjargaði.
- Þú varst hörkuskytta. - Misstir ekki marks.
Það var eins og það ætti að gerast.
Þú opnaðir hausinn á Nískupúka.
- Í honum var ljós. - Skært ljós.
Dauðaljósin. Við sáum þau líka.
- Hvernig í ósköpunum...? - Mike fór niður og sótti þetta.
Þetta er fyrir hann og Stan.
- Hin sjö heppnu. - Nú erum við öll hér.
Hvern fjandann ætlið þið að gera núna?
Syngja "Kumbaya"? Vaknið. Andið djúpt. Finnið þið lyktina?
Þetta er dauðinn. Ekki handa Mike, Stan eða Henry.
Þetta er ætlað okkur og er í loftinu. Berjist aumingjar við Það, deyja þeir.
Þú þarft ekki að fara niður.
Ég þurfti ekki að fara í flugvélina í L.A.
Ég þurfti ekki að koma hingað. Og nú þarf ég ekki að fara inn.
Ég segi enn að við hefðum átt að koma með byssu.
Það fyrsta sem ég sá hér niðri var einn þessara dúska.
- Þetta veski virðist nýtt. - Guð minn góður.
- Það er útilokað. - Hvað?
- Audra. - Hvað?
Hvernig í ósköpunum...? Hún er hérna niðri.
- Konan hans? - Það náði henni.
Þetta er líklega brella.
Bill, fjandinn sjálfur, bíddu.
- Bill! - Komdu til baka.
Viltu verða drepinn? Guð minn, Bill!
Er allt í lagi?
Ég á sökina. Hún elti mig. Mín... sök...
Bill! Það er bara ein leið til þess að bjarga henni héðan.
Þú veist af hverju við komum hingað. Okkur skal takast það.
Þú verður að standa með okkur eins og áður,
annars sleppur ekkert okkar lifandi héðan.
Komdu.
Haldið þétt hópinn.
- Við virðumst komin út úr kortinu. - Ég held...
Þessa leið.
Við erum hér.
Guð minn.
- Ræturnar vaxa allar niður. - Já.
- Veggirnir sprungu. - Þegar Það kom.
- Láttu þetta ekki vakna til lífsins. - Ekki hugsa um það, spagettímaður.
- Ég sagði þér að ekki kalla mig þetta. - Ég held að eitthvað sé að koma.
- Báturinn minn. - Georgie.
- Þetta er allt þér að kenna. - Ö, Georgie.
Allt þín sök, Bill. Þú sendir mig út og Það drap mig.
Nei, Georgie, ég... Ég vissi það ekki.
Bill, mundu að þetta er ekki Georgie. Mundu það. Berstu gegn því.
Það var í ræsinu, Bill. Og þú lést Það drepa mig.
- Nei, mér þótti vænt um þig. - Bill, þetta er ekki bróðir þinn.
- Svona. - Berstu gegn þessu.
Þú ert ekki George.
George er dáinn.
Og ég á ekki sök á því.
Þú drapst George, bróður minn, skepnan þín. Má ég sjá þig nú.
Sýndu þig nú.
Sýndu þig.
Þú drapst litla bróður minn
og nú skaltu gjalda þess.
Farðu!
Meðan þú getur það.
Þetta er síðasta tækifærið!
Sýndu þig.
Strákbjáni. Þú heldur enn að þú getir séð mig.
Þú sérð mig aldrei. Aðeins það sem þröngur hugur þinn leyfir þér.
Farðu strax. Ef þú verður kyrr
missirðu þetta litla vit þitt í dauðaljósum mínum.
Eins og allir hinir.
Bill, við getum ekki barist við þennan hlut.
Það er eins og að berjast við reyk.
Skilurðu ekki hvað Mike reyndi að segja okkur? Það nærist, Richie.
Það vaknar á 30 ára fresti og nærist.
Og til að geta nærst verður Það að taka á sig form likama.
Það er hér.
Einhvers staðar hér niðri.
Fí, fæ, fó, fúmm.
- Erum við nógu sterk? - Við verðum að vera það.
Ég verð að segja ykkur svolítið áður en við förum inn.
- Ég var að ljúga. - Um hvað?
Þegar ég sagðist vera á föstu. Ég er það ekki.
Ég hef aldrei verið það, aldrei verið með neinni.
- Ertu þá óspjallaður? - Já.
Ég get ekki hjálpað þér, en þakka þér fyrir að segja okkur.
Richie, leyfðu honum að tala.
Ég get ekki sofið hjá einhverri sem ég ekki elska
og ég hef aldrei elskað neinn
nema ykkur.
- Í Guðanna bænum. - Bíddu eftir okkur.
Þetta er Audra. Ég ætla að sækja hana.
Fjandinn hafi það.
Elsku besti Guð.
"Hann treystir hnefunum gegn laugunum
og segist hafa verið hjá draugunum."
Það er að taka hann. Bill!
Komið þið. Við verðum...
Bev! Bev, hvert ætlarðu?
Hvað á ég að gera?
Þetta er rafgeymasýra, óþverri!
Ég trúi á jólasveininn.
Ég trúi á páskakanínuna.
Ég trúi á tannálfinn, en ekki á þig.
Þetta er rafgeymasýra. Nú hverfurðu.
Guð minn, láttu mig ekki missa marks aftur.
Vel skotið, Bev.
Ekki tala. Þú nærð þér, spagettímaður.
Richie, í síðasta sinn, ekki kalla mig þetta.
Þú veist hvað ég...
Þessu er ekki lokið. Ef þetta kemur aftur þegar ég er 70 ára...
- Göngum frá því. - Í eitt skipti fyrir öll.
Audra!
Það er allt að koma niður.
Þannig langar mig líklega til þess að minnast okkar,
þarna við vatnið og sólin sest á bernsku okkar.
Þetta verður síðasta færslan. Ég náði henni í tæka tíð.
Rétt áður en allar minningarnar hurfu gersamlega í hugarþoku minni.
Nú lít ég til baka, ekki eftir minni heldur af síðum þessarar bókar.
Martröðin er á enda. Lögreglurannsóknin var yfirborðskennd
eins og hún er alltaf hér í Derry.
Nú er ekki lengur þörf fyrir vitavörð og þá held ég áfram.
Og athuga hvað er neðar við veginn.
Richie vekur enn hrifningu. Hann fékk hlutverk í kvikmynd.
Hann leikur með manni
sem allir úr hinum sjö heppnu segja að sé líkur Eddie Kaspbrak.
Og hætta.
Ben og Bev fóru saman frá Derry og héldu í vestur.
Þau giftust og síðar varð hún þunguð.
Enn ein álög rofin þar.
Bill og Audra eru enn hér. Því miður er allt óbreytt hjá henni.
Þau fara í dag.
Jæja, Audra. Tímabært að fara.
Bill hélt að veran hér gæti orðið að liði.
Ég held að Audru batni aldrei. Enn eitt fórnarlamba þess.
Lokuð inni í draugahúsinu þar sem hún sá dauðaljós þess.
Bill kom daglega. Við hlæjum að minnsleysi okkar
Stundum spurjum við hvorn annan að nafni.
Hann er mjög þunglyndur. Ég vildi ég gæti gert eitthvað,
að ég hefði getað gert eitthvað.
Hi-Yo, Silver! Burt!
Bíddu.
Audra, þetta hjól bjargaði eitt sinn lífi Stans litla.
Líka mínu.
Við fórum svo hratt að við stungum djöfulinn af.
Ég veit ekki hvort ég get aftur farið svo hratt. Haltu þér.
Sigraðu Það.
Sigraðu Það. Sigraðu Það, Audra.
Sigraðu Það. Sigraðu Það.
Svona. Svona, sigraðu Það.
- Hvar erum við. Hvað er að gerast? - Þetta er í lagi.
Haltu þér bara, elskan. Þetta er í lagi.